Yazarlar yazıları

İnsan gençken hayatı kendi istediği gibi yaşamak istiyor.Her şey planladığı gibi olsun, insanlar onu anlasın, emek verdiği her şey karşılığını bulsun istiyor.Olmayınca da hayata kızıyor.Oysa zaman geçtikçe öğreniyor insan… Hayatın...

Bazen tek bir cümle, koca bir ülkenin ruh hâlini anlatmaya yetiyor.Son günlerde yaşananlara bakıyorum; kazalar, cinayetler, siyasi hesaplaşmalar, bitmeyen tartışmalar…Her olayda aynı refleks:Önce bir suçlu buluyoruz.Sonra o suçluya bir...

Mutlu olmak bir yetenek midir, yoksa insanın hayata bakış biçimi mi?Bazen bazı insanların mutlu olmamak için özel bir çaba harcadığını düşünüyorum. Önlerine güzel bir haber koyuyorsunuz, hemen ardından bir “ama” geliyor. Bir başarıdan...

 Temmuz 1989.Meslek hayatımın ilk adımını attığım tarih.Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde İngilizce okutmanı olarak göreve başladım.Bugün dönüp o ilk yıllara baktığımda, hem gülümsüyor hem de o günlerdeki imkânların...

 Rahmetli dedem, bir cuma namazında, seccadesinin üzerinde kalp krizi geçirerek vefat etti.Anneannem ise Kadir Gecesi, mevlit dinlerken kalbine yenildi.İkisi de namazını kılar, orucunu tutar, zekâtını verir; Allah’a karşı sorumluluklarını...

 Kaç yıldır saymayı bıraktığımız bir zaman diliminin içindeyiz. Yokuş aşağı son sürat inen bir otobüsün içindeymişiz gibi... Sürücü gaza basıyor, zorlukla frene asılıyor; keskin virajlar dönülüyor, tehlikeli sollamalar...

 Her gün yeni bir haber…Bir dolandırıcılık.Bir yolsuzluk.Bir hırsızlık.Bir güvenin daha yerle bir oluşu…Eskiden böyle haberleri duyunca şaşırırdık. Şimdi sadece iç geçiriyoruz. Çünkü artık bizi asıl yaralayan olayların...

 Geçen gün bir kafede arkadaşımı beklerken, dış mekânda oturan birini izledim. Önünde dünyanın en pahalı kahvelerinden biri, masada son model bir telefon, hemen yanında da lüks bir arabanın anahtarı vardı. Görüntü kusursuzdu.Derken...

 Geçtiğimiz günlerde Kristen Butler’ın “Comfort Zone” (Konfor Alanı) kitabı geçti elime. Kitabın satırlarında gezinirken ve psikolojideki bu "konfor tuzağı" üzerine biraz daha okuma yaparken, yazılan her şeyin aslında tam da...

 Beş yüz yıl önce Sebastian Brant bir gemi çizmişti. O gemide deliler vardı; ama aslında anlatılan aklını kaybetmiş insanlar değil, aklını kullanmayı reddedenlerdi.Bugün o gemi yeniden limandan ayrılsa, yolcularını bulmakta zorlanmazdı.Kaptan...

 Bir kez daha, koskoca bir mezun ordusunu daha uğurladık hayatın o hırçın kollarına... Keşke hepsinin gözlerinde aynı saf sevinci görebilseydim. Ama biliyorum; kimi çocukluk hayalinin peşinden gidip isteyerek bitirdi bu yolu, kimi ailesinin...

Geride bıraktığımız o dört günlük bayramı düşünün... Televizyon ekranlarını her açtığımızda karşılaştığımız o ağır, karamsar ve insanı derinden yaralayan konuşmaları... Bayramın o kendine has neşesi yerine, yokluktan...

 Bu sabah erkenden, sanki hâlâ o eski telaşlara uyanacakmışım gibi açtım gözlerimi. Çünkü bayram… Ama içimdeki o çocuksu heyecan, yerini kocaman bir sessizliğe bırakalı çok oldu. Babamın gidişiyle, neredeyse dört yıl,geçen...

 İnsan, sadece nefes alan, tüketen ve rüzgâr ne yönden eserse oraya savrulan bir varlık değildir. Bizi biz yapan; hayallerimiz, umutlarımız, haksızlığa karşı içimizde büyüttüğümüz o itiraz duygusu ve en önemlisi düşüncelerimizi...

 İnsanın çocukluk fotoğraflarına bakarken burnunun direğini sızlatan o his, sadece geçen zamana değil, o zamanların "sahiciliğine" duyulan özlemdir aslında. Eskiden dostluklar; bir bardak çayın buğusunda, mahalle arasındaki bir yürüyüşte...

Eksik Bir Pazarın Görkemli Mirası: Anneler Günümüz kutlu olsun…Bugün takvimler o malum günü işaret ediyor. Kimileri için çiçek kokulu bir telaş, benim içinse sessizliğin en yüksek sesle bağırdığı o derin boşluk... İlk kez bir...

Bugün üniversitelerimizin kapısından içeri girdiğinizde, tabelalarda sıralanan isimlerin önündeki o pırıltılı ünvanlar sizi yanıltmasın. Profesörler, doçentler, doktorlar... Kağıt üzerinde hepsi aynı ağırlığa sahip gibi görünse...

Korku, insanoğlunun en ilkel savunma mekanizmasıdır derler. Ancak bugün geldiğimiz noktada korku, bizi hayatta tutan bir kalkandan ziyade, hareket alanımızı daraltan görünmez bir kafese dönüşmüş durumda. Peki, bu duygu gerçekten doğuştan...

Dünyaya gözlerini yeni açmış bir bebeğin ellerine bakın. Yumuk yumuk, tertemiz ve günahsız... Her insan eşit doğar; çıplak, saf ve bir parça sevgiye muhtaç. O an ne nefreti bilir o eller, ne de bir cana kıymayı. Peki, ne olur da o masum...

Dünya sahnesinde iki tür ayak izi vardır. Biri, geçtiği yerdeki çiçekleri ezdiğini fark etmeyecek kadar hafif ve umursamaz; diğeri ise bastığı toprağın sızısını kendi kalbinde hissedip adımlarını parmak uçlarında atanların izidir....

Her sabah gözlerimizi sadece yeni bir güne değil, ucu bucağı görünmeyen bir kaygı denizine açıyoruz. Eskiden "Bugün ne giysem?" ya da "Akşama ne pişirsem?" olan o basit sorular, yerini çoktan "Acaba bugün neye, ne kadar zam gelecek?" korkusuna...

Bir kız çocuğu olarak gelirsin dünyaya…Daha gözlerini açtığın anda sana ait olmayan kuralların içine doğarsın.“Böyle otur”, “şöyle konuş”, “ayıp olur”, “yakışmaz”…Sevgiyle yoğrulmuş ama kalıplarla şekillendirilmiş...

Bayram geliyor…Eskisi gibi mi? Hayır.Takvimde aynı günler, aynı telaşlar…Ama içimizde bir eksiklik var, adı konulamayan bir boşluk.Eskiden bayram, annemin mutfağında başlardı.Tencere kapaklarının sesi, evin içini saran kokular…Babamın...

Bazen bir insanın adı geçer ve bir toplumun içi aynı anda sızlar. Çünkü bazı insanlar yalnızca bir meslek sahibi değildir; onlar bir ülkenin hafızasıdır, düşünme biçimidir, vicdanıdır. İşte böyle insanları düşündüğümüzde,...